Jak przygotować ciasto

Przygotowanie pizzy w domu nie zajmie nam zbyt wiele czasu. Do przygotowania ciasta na domową pizzę potrzebujemy 30 gram świeżych drożdży (zamiast świeżych możemy użyć 7 gram drożdży suszonych), 2/3 szklanki ciepłej wody, 3 szklanki mąki pszennej i pół łyżeczki soli. Drożdże wkładamy do miseczki, dodajemy do nich połowę wody. Drożdże mieszamy z wodą aż się rozpuszczą i odstawiamy na 15 minut w ciepłe miejsce. Kiedy drożdże rosną, przesiewamy na stolnicę mąkę i robimy w niej dołek. Kiedy drożdże wyrosną wlewamy je do dołka, dodajemy sól i pozostałą wodę. Siekamy ciasto nożem, a kiedy składniki się lekko ze sobą połączą, zagniatamy ciasto rękami. Ciasto wyrabiamy przez około 10 minut, do chwili aż stanie się gładkie i elastyczne. Dobrze wyrobione ciasto formujemy w kulę, wkładamy do miski uprzednio posmarowanej oliwą. Przykrywamy czystą ściereczką i odstawiamy na około 1,5 godziny, aby wyrosło. Wyrośnięte ciasto przekładamy na stolnicę i wałkujemy na okrągły placek. Formujemy rant, który zapobiegnie wyciekaniu sosu. Przenosimy ciasto na blachę do pieczenia pizzy. Uformowane ciasto pozostawiamy na kwadrans, aby odpoczęło. Po tym czasie możemy już układać dowolnie wybrane składniki farszu. Z podanych składników otrzymamy pizzę dla dwóch, może nawet czterech osób. Wszystko zależy od naszego apetytu.

O kuchni brazylijskiej

Brazylia kojarzona jest przede wszystkim z futbolem i karnawałem w Rio de Janeiro. Do Brazylii warto pojechać także, aby spróbować tamtejszej kuchni. Najsłynniejszą chyba brazylijską restauracją jest restauracja prowadzona przez Romario de Souza Faria. Romario to jeden z najsłynniejszych piłkarzy brazylijskich. Brazylijczycy są nie tylko miłośnikami piłki nożnej, ale także miłośnikami churrasco. Churrasco w dużym skrócie to pop prostu grillowanie. Praktycznie w każdym brazylijskim ogrodzie znajdziemy miejsce przeznaczone specjalnie do grillowania. Bardzo popularnym sposobem spędzania wolnego czasu przez mieszkańców Brazylii jest nie tylko wspólne grillowanie, ale także wyprawy do restauracji. W wielu brazylijskich restauracjach za jedzenie płaci się przy wejściu, a ilość spożytego jedzenia nie jest ograniczana. Goście dodatkowo płacą jedynie za napoje. W Brazylii obowiązkowym drinkiem pitym przed obiadem jest drink, w skład którego wchodzi wódka produkowana z soku trzciny cukrowej. W trakcie posiłków mieszkańcy Brazylii chętnie piją jasne i słabe piwo z rodzimych browarów. W kuchni Brazylii spotkamy potrawy przyrządzane z palmito. Palmito to jadalny miąższ młodych pędów na szczycie palm. Mają one delikatny orzechowy smak. Na grillu Brazylijczycy chętnie przyrządzają całą karkówkę.

Uszka do barszczu

Najczęstszym dodatkiem do wigilijnego barszczu są uszka. Barszcz wigilijny możemy podać także z pierogami, krokietami, pasztecikami lub z kulebiakiem. Do przygotowania farszu do uszek potrzebujemy 100 g suszonych grzybów (byłoby idealnie gdyby były to prawdziwki), 2 łyżek masła, 1 jajka, 1 cebuli, soli, pieprzu i tartej bułki. Umyte grzyby należy zalać letnią, przegotowana wodą na około 2 godziny, a następnie ugotować je w tej samej wodzie. Grzyby gotujemy tak długo, aż będą miękkie. Ugotowane grzyby należy wystudzić, a następnie bardzo drobno pokroić. Można też zmielić je w maszynce do mięsa. Teraz bardzo drobno siekamy cebulę i dusimy ją z dodatkiem masła. Kiedy cebula zmięknie dodajemy do niej posiekane grzyby, przyprawiamy do smaku solą i pieprzem. Jeżeli farsz wyszedł nam trochę za rzadki, możemy dodać do niego trochę tartej bułki, która go zagęści. Do pasztecików, czy krokietów najlepiej pasuje farsz z kiszonej kapusty i grzybów. Potrzebujemy do niego: 70 g suszonych grzybów, 800 g kiszonej kapusty, 1 cebuli, 3 łyżek oleju, 100 g masła oraz soli i pieprzu. Suszone grzyby moczymy w letniej, przegotowanej wodzie przez minimum 2 godziny, a następnie gotujemy je do miękkości w wodzie, w której się moczyły. Miękkie grzyby odcedzamy, po ostygnięciu drobno siekamy. Kapustę dusimy z dodatkiem cebuli w wywarze z grzybów. Łączymy z grzybami.

O barszczu czerwonym

Jedną z potraw, które pojawiają się na wigilijnym stole w wielu polskich domach jest barszcz czerwony. Najlepszy barszcz otrzymamy wykorzystując do jego przygotowania zakwas buraczany. Zakwas na barszcz należy nastawić najpóźniej tydzień przed 24 grudnia. Do jego przygotowania potrzebujemy 1,5 kilograma buraków ćwikłowych, kromki razowego chleba, 2 litry przegotowanej, letniej wody, 4 ząbki czosnku i soli. Umyte buraki należy pokroić w cienkie plastry i ułożyć w szklanym słoju. Buraki zalewamy w słoju przegotowaną, letnią wodą. Wodą zalewamy buraki tak, aby buraki były zakryte. Do zalanych wodą buraków dodajemy posiekany i utarty z niewielką ilością soli czosnek, na koniec kładziemy kromkę chleba. Słój zawiązujemy gazą i zostawiamy w ciepłym miejscu. Po tygodniu usuwamy chleb i pianę, która powstała na powierzchni słoja. Teraz nasz zakwas przecedzamy (najlepiej użyć do tego złożonej gazy) i rozlewamy do czystych butelek. Szczelnie zamknięte butelki z kwasem możemy przechować w lodówce przez kilka tygodni. Gotując barszcz z dodatkiem zakwasu, zakwas należy dodawać do już ugotowanego wywaru warzywno-grzybowego. Po dodaniu zakwasu barszczu już nie gotujemy, gdyż straci on swój piękny, czerwony kolor. Jeśli do zakwasu dodamy na litr wody łyżeczkę cukru, zakwas ukisi się szybciej i lepiej się przechowa.

O kuchni niemieckiej

Potrawy kuchni niemieckiej są zazwyczaj tłuste i pożywne. Do potraw tych, szczególnie na terenie Bawarii, wypija się duże ilości piwa. Charakterystyczną cechą kuchni niemieckiej, zwłaszcza kuchni północnych Niemiec, jest dodawanie do przyrządzanych na ostro potraw cukru. Gotowane w Niemczech zupy są zawiesiste i gęste. Najbardziej znane spośród nich są dwie: „Biersuppe”, czyli zupa piwna i „Aalsuppe”, czyli zupa przygotowywana z węgorza. Ta ostatnie zupa była podobno ulubioną zupą kanclerza Bismarcka. Wiele potraw w kuchni niemieckiej jest przygotowywanych z mięsa wieprzowego. Niemcy są prawdziwymi mistrzami w wykorzystywaniu praktycznie w całości tuszy wieprzowej. Są niedościgłymi mistrzami w produkcji salcesonu, przyrządzają słynne golonki podawane z dodatkiem puree z grochu, czy duszone z cebulą wieprzowe ozorki. Z wieprzowiny powstaje nie tylko salceson, ale i inne, znakomite wędliny. Wśród wędlin prym wiedzie szeroko znana szynka westfalska, pasztetowa i kiełbasa brunszwicka. W niemieckiej kuchni nie może zabraknąć także kwaszonej kapusty. Jest ona dodatkiem praktycznie do wszystkich mięsnych dań. Daniom mięsnym towarzyszą także ziemniaki. Ziemniaki są niekiedy zastępowane knedlami, które w Niemczech przyrządza się z bułki, kaszy manny lub mąki. Za jedne z najlepszych uważane są niemieckie piwa.

O kuchni francuskiej

O zaletach kuchni francuskiej nie trzeba nikogo przekonywać. Nic więc dziwnego, że wiele potraw z kuchni francuskiej znanych jest na całym świecie. Kuchnia francuska jest także obecna w kuchni polskiej, często nie zdajemy sobie nawet sprawy, że wiele potraw i terminologia kuchenne są pochodzenia francuskiego. Na stałe weszły do naszego języka takie terminy jak: beszamel, antrykot, farsz, majonez, czy panierowanie. We Francji spotkamy 32 regionalne kuchnie. Ze słonecznej, pachnącej lawendą Prowansji wywodzi się zupa rybna i sos czosnkowy. Sabaudii zawdzięczamy zapiekankę z ziemniaków i sera, czyli gratin savoyard. Kiedy odwiedzimy Gaskonię możemy liczyć na zjedzenie jajek sadzonych na szynce z dodatkiem bakłażana, a wszystko polane jest gęstym sosem pomidorowym z dodatkiem czosnku. Z Lotaryngii wywodzi się quiche lorraine, czyli placek z kruchego ciasta, który pokrywa się wędzonką, a następnie zalewa śmietaną rozkłóconą z jajkami. W Alzacji spróbujemy słynnego pasztetu przyrządzanego z gęsich wątróbek, a następnie zapiekanego w kruchym cieście. Nie starczy tutaj miejsce, aby wymienić wszystkie znane potrawy kuchni francuskiej. Wypada więc tylko przypomnieć, że Francja to raj dla miłośników sera. Sery podawane są we Francji na zakończenie posiłku, tak jak w Polsce podaje się deser.

Różne rodzaje sosów

Zimne i gorące sosy są nieodłącznym dodatkiem do zimnych i gorących dań. Z mrożonej lub świeżej żurawiny możemy przygotować wybornie smakujący sos żurawinowy. Do jego przygotowania będziemy potrzebować pół kilograma żurawiny, 100 gram czerwonego wina, łyżkę brandy, 2 łyżki cukru, 4 goździki i 4 ziarenka jałowca oraz ziarenka czarnego pieprzu. Goździki, jałowiec i pieprz ucieramy w moździerzu na drobną masę, a następnie przekładamy do rondelka, dodajemy cukier i wino. Wszystko gotujemy przez pięć minut na małym ogniu. Po pięciu minutach zdejmujemy rondelek z ognia, odcedzamy przyprawy. Do żurawiny dodajemy odcedzony płyn, brandy i dusimy około trzech godzin. Otrzymany sos po wystudzeniu przekładamy do salaterki. Możemy także przygotować sos chrzanowy. Do jego przygotowania potrzebne jest 100 g świeżo utartego korzenia chrzanu, 200 ml warzywnego wywaru, 200 ml śmietany, 2 żółtka, 3 łyżki tartej bułki. Potrzebny nam będzie także sok z cytryny, cukier i sól. Utarty chrzan należy wymieszać z gorącym wywarem z warzyw i na niewielkim ogniu gotować przez około 20 minut. Po 20 minutach do sosu dodajemy śmietanę, tartą bułkę oraz przyprawy. Wszystko razem dokładnie mieszamy. Kiedy sos jest już gęsty, możemy dodać do niego żółtka. Sos chrzanowy możemy podać do wigilijnej ryby, a następnego dnia do wędliny.

Popularny rodzaj ciasta

Popularnym rodzajem ciast jest ciasto ucierane. Przed przygotowaniem ciasta ucieranego koniecznie musimy przesiać mąkę, a następnie połączyć ją z proszkiem do pieczenia. W osobnym naczyniu ucieramy tłuszcz (najlepiej masło. Ciasto upieczone na maśle jest smaczniejsze od ciasta upieczonego na margarynie) z jajami i cukrem na puszystą masę. Kolejnym krokiem jest dodanie utartych jajek do mąki i dokładne wyrobienie masy. Jeżeli ciasto jest rzadkie możemy użyć do ucierania miksera. Dodatkiem do ciast ucieranych są bakalie. Zanim dodamy je do ciasta, musimy je odpowiednio przygotować. Dodawane do ciasta rodzynki musimy sparzyć wrzącą wodą i osączyć. Wszystkie dodawane do ciasta bakalie należy delikatnie posypać mąką, inaczej opadną na dno ciasta. Formy, w których będziemy piekli ciasto ucierane przed włożeniem ciasta smarujemy masłem, a następnie posypujemy tartą bułką lub mąką. Innym rodzajem ciasta jest ciasto kruche. Aby otrzymać bardzo kruche ciasto do jego przygotowania używamy cukru pudru oraz masła. Część masła możemy zastąpić smalcem. Dodatkiem do wielu kruchych ciast są gotowane żółtka. Aby je ugotować, oddzielamy żółtka od białek, umieszczamy je na sitku i na około 15 minut zanurzamy w gorącej wodzie. Kruche ciasto chłodzimy przed pieczeniem przez minimum godzinę. Nie musimy smarować blach tłuszczem.

Najchętniej jadane mięso

Najczęściej jadanym w Polsce rodzajem mięsa jest wieprzowina. Przyrządzamy z niej kotlety, gulasze, pasztety i kiełbasy. Z wieprzowiny możemy przygotować bardzo smaczną pieczeń. Aby pieczeń była wyjątkowo smaczna, warto przed pieczeniem zamarynować mięso. Niektórzy kucharze polecają zamiast marynowania blanszowanie mięsa. Wrzucając mięso na minutę do wrzącej wody sprawimy, że wszystkie pory w mięsie zostaną zamknięte, a tym samym zostanie zachowany smak mięsa. Wieprzowinę pieczemy w temperaturze około 170°C, licząc jedną godzinę pieczenia na kilogram mięsa. Pieczeń możemy przygotować ze schabu, szynki lub łopatki. Najczęstszym sposobem, w który przygotowujemy mięso wieprzowe jest duszenie. Wieprzowina świetnie sprawdza się także w roli mięs na grilla. Na grillu możemy przygotować polędwiczkę wieprzową i karkówkę. Po wcześniejszym obgotowaniu możemy grillować także wieprzowe żeberka. Z wieprzowiny możemy również przygotować galarety, terriny i pasztety. Wieprzowinę podajemy well done, czyli wypieczoną. Średnio wysmażoną podajemy jedynie polędwiczkę. Zakupione w sklepie mięso przechowujemy w lodówce nie dłużej niż dwa dni. Do czterech lub pięciu dni możemy przechować w lodówce mięso, które kupiliśmy bezpośrednio u producenta. Poza lodówką mięso możemy przechowywać tylko przez kilka godzin.

Strucla w cieście drożdżowym

Na wielu świątecznych stołach nie może zabraknąć przygotowanej w drożdżowym cieście strucli. Do przygotowania drożdżowego ciasta używamy mąki, mleka, jaj i oczywiście drożdży. Dodatkiem do ciast drożdżowych jest także tłuszcz i bakalie. Strucle drożdżowe przygotowuje się z tak zwanego ciężkiego ciasta drożdżowego. Ciasto drożdżowe możemy przygotować dwoma sposobami. Jeden z tych sposobów polega na wyrobieniu ze sobą od razu wszystkich składników ciasta. Wyrobione ciasto odstawiane jest do wyrośnięcia. Przygotowując ciasto według drugiego sposobu, najpierw należy przygotować rozczyn. Rozczyn powstaje poprzez rozpuszczenie rozkruszonych drożdży w ciepłym mleku lub wodzie. Do rozczynu dodaje się także dwie łyżeczki cukru i 1/10 mąki, z której zamierzamy przygotować ciasto. Składniki rozczynu mieszamy a masę o konsystencji śmietany i pozostawiamy do wyrośnięcia. Rozczyn dodajemy do mąki kiedy podwoi swoją objętość. Po dodaniu rozczynu do mąki dodajemy także pozostałe składniki ciasta, a więc ubite z cukrem na gęsty kogiel-mogiel jajka oraz olejek zapachowy. Ciasto wyrabiamy drewnianą łyżką lub ręką. Kiedy ciasto zaczyna odstawać od ręki lub łyżki dodajemy do niego rozpuszczone masło i bakalie i odstawiamy, aby wyrosło. Do ciasta przygotowywanego pierwszym sposobem możemy użyć drożdży instant.